MIJN STUDIE BEGON MET EEN GRAP Gisteren las ik in de krant het overlijdensbericht van Ewoud Hondius, hoogleraar privaatrecht en later internationaal recht aan de Universiteit van Utrecht. Daar sta ik even bij stil, want Hondius was de eerste docent die feitelijk mij les gaf in mijn studie rechten. Ik ben in 1977 begonnen en het eerste college was een hoorcollege inleiding recht.
Het hoorcollege werd gegeven in drie zalen. Ik zat niet in de eerste zaal, maar ik denk in de tweede of de derde – je begrijpt dat ik niet een haantje de voorste was in die tijd - en zag hem op een videoscherm. Nadat hij ons welkom had geheten, begon hij met de opmerking dat we goed moesten kijken naar de persoon die rechts en de persoon die links van ons zat. “Want één van de drie zou er volgend jaar nog maar zitten bij de studie.”
Het was een leuke grap, en hij maakte die natuurlijk ook, omdat hij wel wist dat dat de werkelijkheid zou zijn. Toen realiseerde ik me niet zo goed dat die situatie er ook over een jaar zou zijn. Maar ik denk zelf dat ik vier, vijf colleges heb gevolgd en daarna ben afgehaakt bij zijn colleges. Ik heb het vak wel met de hakken over de sloot gehaald. In die tijd, in 1977, was ik niet zo gemotiveerd.
Ik moet wel zeggen dat de colleges van Hondius die ik dus een paar weken heb gevolgd, ontzettend aangenaam waren. Hij was een hele goede causeur, daar was niets mis mee: onderhoudend en toegankelijk. Van de inhoud staat me natuurlijk niet zoveel meer bij. Een jaar of zeven, acht later heb ik de studie inderdaad wel afgemaakt en de rest van mijn leven in het vak gewerkt; maar niet zoveel in het vak dat Hondius gaf, ik was meer van het strafrecht en later belastingrecht en ambtenarenrecht. Ik was wel een jaartje docent privaatrecht (het vak van Hondius) op de interne belastingdienst school, maar dat vond ik niet zo interessant om te doen.
Hondius is dus overleden. Ik zag op de rouwkaart dat hij niet eens zo veel ouder was. Het was een hele aangename causeur en waarschijnlijk ook een hele geleerde, slimme man. In het NRC van 10 mei 2026 was bijna een hele pagina aan rouwadvertenties aan hem gewijd. De herinneringen aan hem blijven, dat is wel duidelijk.
Die herinnering aan Hondius roept ook andere herinneringen op aan mijn studietijd. Aan Grat van den Heuvel bijvoorbeeld, de werkgroepdocent rechtssociologie. Of Jeanine Ten Berg-Koolen, mijn scriptiebegeleidster, die me de goede raad gaf: “Zorg wel, als je iets schrijft, dat je het een dagje laat liggen. En de volgende dag nog een keer naar kijken. Niet gelijk inleveren.” Dat heb ik eigenlijk heel lang volgehouden.
Maar Hondius had misschien niet veel invloed op mijn juridische denken, maar ik heb wel een leuke herinnering aan hem overgehouden.
Rust zacht
Reactie plaatsen
Reacties